همانطور که در مقاله برنامه نویسی کامپیوتر چیست گفتم، کامپیوتر فقط زبان صفرویک را متوجه میشود. برای ما بهعنوان انسان، خیلی سخت و تقریبا ناشدنی است که با صفرویک با کامپیوتر حرف بزنیم. زبانهای برنامهنویسی اختراع شدند که ما با زبان نوشتار خودمان با کامپیوتر صحبت کنیم.
درست مانند انسانها که زبانهای مختلف دارند. زبانهایی مثل اسپانیایی، انگلیسی، فارسی، کرهای، چینی، فرانسوی و غیره.
فهرست مطالب
آیا میتوانیم بگوییم یک زبان یا حوزه برنامه نویسی وجود دارد که از همه بهتر است؟
ما در مکانهای مختلف، با توجه به نیازمان با زبان خاصی باید صحبت کنیم. مثلا اگر در امریکا هستیم باید انگلیسی صحبت کنیم، در آنجا زبان کرهای کارایی ندارد، یا بالعکس.
نکته اینجاست که بعضی از زبانها پراستفادهتر هستند، مانند زبان انگلیسی.
در دنیای برنامهنویسی هم چنین شرایطی را داریم. یعنی زبانهای برنامهنویسی مختلف وجود دارند و با توجه به شرایط باید از آنها استفاده کنیم، اما بعضی از زبانها پراستفاده و پرطرفدارند.
یکی از مسائل بزرگی که علاقهمندان و تازه واردها به دنیای برنامه نویسی دارند این است که انتخاب حوزه فعالیت برایشان خیلی سخت است. به شما حق میدهم، حتی من هم که سالهاست در این دنیای فناوری اطلاعات و مهندسی نرمافزار فعالیت میکنم بعضی مواقع وسوسه میشوم که حوزه فعالیتم را تغییر بدهم یا دچار تردید میشوم که آیا حوزهای که انتخاب کردم خوب است؟ آیندهدار است؟ یا بعد از مدتی منسوخ میشود و از بین میرود؟!!!
تجربه کنید
یک حوزه برنامه نویسی را انتخاب کنید. چند ماه در آن یادگیری و فعالیت داشته باشید. اگر دوست داشتید، میتوانید ادامه بدهید وگرنه حوزهتان را تغییر دهید.
اگر در رشته مهندسی نرمافزار تحصیل کرده باشید احتمالا میتوانید تشخیص بدهید کدام حوزه برنامه نویسی مناسب شما است. دانشجو رشته مهندسی نرمافزار، باید چندین حوزه برنامه نویسی را تجربه کند. البته بستگی به دانشگاه و اساتید هم دارد.
در دوره کارشناسی نرمافزار تجربه برنامه نویسی دسکتاپ، طراحی وب، برنامه نویسی مایکروکنترلر، لینوکس و … داشتم و چند واحد شبکههای کامپیوتری از مبتدی تا پیشرفته پاس کردم. با هر کدام از این دروس میفهمیدم که به کدام حوزه بیشتر علاقهمندم.
دوره یک ساله مهندسی شبکه مایکروسافت MCITP را گذراندم و مدتی در این حوزه فعالیت کردم، اما فهمیدم که به شبکه علاقه ندارم.
در طول دوره کارشناسی تنها چیزی که هیچوقت کنار نگذاشتم بلکه با قدرت در آن پیش میرفتم، دنیای برنامه نویسی و توسعه وب بود.
در آن زمان در بازار وب ایران، ۲ تکنولوژی پرطرفدار داشتیم که همه روی آنها کد نویسی میکردند.
PHP و استک LAMP که مخفف Linux, Apache, MySql, PHP بود.
ASP.NET که محصول مایکروسافت است.
بین این دو تکنولوژی تردید داشتم و نمیدانستم LAMP را ادامه بدهم یا وارد تکنولوژی مایکروسافتی بشوم. از طرف دانشگاه دوتا از همکلاسیهایم دورههای طراحی وب برگزار کردند، دوره طراحی وب با PHP و دوره طراحی وب با ASP.NET (آن موقع NET Core. وجود نداشت).
همزمان در هر دو دوره شرکت کردم و متوجه شدم که به دنیای Open Source تعلق دارم و استک LAMP را ادامه دادم.
بهترین راه برای تشخیص حوزه مناسب خودتان، تجربه کردن است.
ترس از دست دادن FOMO
ترس از دست دادن یا همان Fear of Missing Out یکی از بیماریهای روانشناختی انسان امروز است.
چک کردن مداوم شبکههای اجتماعی (اینستاگرام، توییتر و …)، اخبار، قیمت دلار، طلا و موارد دیگر نشان از این دارد که ما ترس از دست دادن داریم.
یعنی مدام دنبال این هستیم که از بقیه عقب نیافتیم، چیزی که دیگران دارند را ما هم داشته باشیم و از همهچیز مطلع باشیم.
همیشه دنبال این هستیم که کدام زبان برنامهنویسی از بقیه بهتر است، کدام آیندهدار است و میتوانیم درآمد بیشتری داشته باشیم.
تا زمانی که یادگیری برنامهنویسی را شروع نکنید و دست به کار نشوید هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. یک زبان برنامهنویسی انتخاب کنید، شروع کنید. تجربه کنید.
در نقطهای از مسیر احتمالا بخواهید چیزهای دیگر را تجربه کنید و زبان برنامهنویسی دیگری را انتخاب کنید.
با تجربیاتی که از زبان برنامهنویسی قبلی دارید و استانداردهایی که یاد گرفتهاید میتوانید به سرعت وارد حوزه جدید شوید.
سخن پایانی
⭐ اگر دائم دنبال این باشید که کدام زبان برنامهنویسی بهتر است، زمان میگذرد و میبینید چند ماه یا چند سال است که تصمیمی برای انتخاب و شروع نگرفتهاید.
⭐ یک زبان را انتخاب کنید. همین امروز شروع کنید. اولین برنامه خودتان را با آن زبان بنویسید.
حتما این مقاله را مطالعه کنید: ۹ حوزه پرطرفدار برنامه نویسی.
